สาระที่ได้รับจาก e-mail ครับ

 
โครงการเครือข่ายสารสนเทศดาราศาสตร์สำหรับโรงเรียน
Astronomical Network for Schools : ANS
http://www.astroschool.in.th
================================================

สืบหาแหล่งกำเนิดอุกกาบาตโบราณ

   www.space.com : New Source Suspected for Ancient Meteorites
อุกกาบาตโลหะที่เคยคาดกันว่าก่อตัวใกล้ๆ ดาวอังคาร
แท้จริงแล้วอาจเริ่มต้นก่อร่างสร้างตัว ณ บริเวณใกล้ๆ ดวงอาทิตย์
โดยสร้างจากสสารชนิดเดียวกับที่ประกอบขึ้นเป็นดาวเคราะห์รอบใน (ดาวพุธ ดาวศุกร์ และโลก)
ทั้งหมดนี้มาจากผลการวิเคราะห์ด้วยแบบจำลองใหม่
โดยทั่วไป อุกกาบาตประกอบด้วยเหล็ก (iron) นิคเกิล (nickel) และโคบอลท์
(cobalt) อุกกาบาตโลหะเป็นสิ่งที่หลงเหลือจากการกำเนิดของดาวเคราะห์น้อย
และบางส่วนมาจากมวลสารเริ่มแรกของระบบสุริยะ อุกกาบาตเหล่านี้
แยกตัวออกมาจากเทหวัตถุฟากฟ้าที่ใหญ่กว่า
แล้วกระจายไปทั่วระบบสุริยะเป็นเวลาหลายพันล้านปี พวกมันจึงหยุดการร่อนเร่ ที่โลกมนุษย์นี้เอง


   William Bottke จากสถาบันวิจัยภาคตะวันตกเฉียงใต้ (Southwest Research
Institute) อธิบายว่า
เทหวัตถุต้นกำเนิดของอุกกาบาตเหล่านี้บางทีอาจมาจากวงแหวนมวลสารดาวเคราะห์รอบดวงอาทิตย์ซึ่งต่อมากลายมาเป็นโลก และดาวเคราะห์วงใน
“นี่หมายความว่าอุกกาบาตโลหะอาจบอกเราได้ว่าสสารเริ่มต้นของโลกยุคดึกดำบรรพ์เป็นอย่างไรกันแน่”
“นอกจากนี้ยังมีความเป็นไปได้ที่ยังมีอุกกาบาตขนาดใหญ่รอให้เราค้นหากันอีก”


ปัญหาก็คือจะเชื่อมโยงวัตถุเหล่านั้นได้อย่างไร
   ในเมื่ออุกกาบาตส่วนใหญ่เดินทางมาจากแถบดาวเคราะห์น้อยซึ่งวางตัวอยู่ระหว่างวงโคจรของดาวอังคารกับดาวพฤหัสบดี
   อุกกาบาตโลหะบอกได้แต่เพียงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสิ่งที่ก่อกำเนิดในบริเวณนั้น
แต่ไม่ได้บอกกล่าวอะไรที่เกี่ยวข้องกับบริเวณใกล้โลก
   อย่างไรก็ตามผลการจำลองชี้ว่าข้อสงสัยนั้นอาจไม่น่ากังวลเลย
แม้ว่าอุกกาบาตโลหะจะอยู่ในแถบดาวเคราะห์น้อยอันไกลแสนไกลแต่ Bottke
และทีมวิจัยพบว่าการจำลองด้วยคอมพิวเตอร์แสดงให้เห็นว่าเทหวัตถุต้นกำเนิดอุกกาบาตก่อตัวในบริเวณระบบสุริยะรองใน หรือบริเวณใกล้วงโคจรโลก
พวกเขายืนยันผลการจำลองด้วยการศึกษาองค์ประกอบภายในอุกกาบาตโลหะ
ซึ่งมีต้นกำเนิดจากแกนกลางของดาวเคราะห์น้อยที่ถูกหลอมเหลวในช่วงที่ระบบสุริยะยังเยาว์ และผลการศึกษาก็เข้ากันได้ดีกับผลการจำลอง

ทีมวิจัยยังใช้แบบจำลองคอมพิวเตอร์เพื่อติดตามการเคลื่อนที่ของวัตถุเหล่านั้น
ภาพจำลองแสดงให้เห็นว่าวัตถุคล้ายดาวเคราะห์น้อยกระจายออกไปไกลจนกระทั่งจบการเดินทางที่แถบดาวเคราะห์น้อย
“ขณะที่วัตถุเหล่านั้นเดินทางไปถึงบริเวณที่เป็นวงโคจรของแถบดาวเคราะห์น้อยในปัจจุบัน
พวกมันจะอยู่ที่นั่น แล้วจึงเริ่มผลิตอุกกาบาตด้วยการชนกันและกันจนแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ทำให้แกนกลางแยกเป็นชิ้นส่วนย่อยๆ
จำนวนมากแล้วหนีออกมากลายเป็นอุกกาบาต” David Nesvorny
หนึ่งในนักวิจัยของสถาบันวิจัยภาคตะวันตกเฉียงใต้ สรุป

more detail.
http://www.astroschool.in.th/1024size/high/morning/news/detail_news_inc.php?id=363
ส่งข่าวถึงเมื่อวันที่ : 30-03-2549 เวลา : 17:15:00
================================================
หากมีปัญหา หรือมีข้อสงสัยประการใด
กรุณาติดต่อมาที่ astroschooltechnic@astroschool.in.th
 
 
 

  [หน้าแรก] [รวมสาระ] [webboard] [คุรุชน]   power by www.seal2thai.org    

 

ร่วมสนับสนุนเรา โดยการทำ link มาหาเรานะครับ เฟอร์นิเจอร์ไม้สัก พรมลายน่ารัก มะขาม ขนมจีน ข้อสอบ o-net a-net สอบบรรจุครู

     มะขาม